นายบัณฑิต    อินทร์จักร์ (เก่ง) อายุ 27 ปี อาชีพ : Test Engineer การศึกษา : วิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

 .    คุณนับว่าเป็นคนรุ่นใหม่คือ อายุยังน้อย มีความรู้ความสามารถมีการศึกษาตลอดจนหน้าที่การงานดี...แล้วคุณคิดอย่างไร
ถึงได้มาปฏิบัติธรรมอยู่ในวัดที่อยู่ป่าอยู่ดง  โดยปราศจากเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ แม้กระทั่งไฟฟ้าอย่างนี้ ?

 

“....ถ้าตั้งคำถามกับตัวเองว่า ระหว่าง เงินทอง,วัตถุภายนอก กับ ความสุขจริงๆที่เกิดขึ้นในจิตใจ อย่างไหนสำคัญกว่ากัน คำตอบที่ได้จากหลายๆคนจะเป็นแบบหลัง และถ้าพิจารณาจากคำตอบที่ได้แล้วจะเห็นว่า ความรู้ที่คนหนึ่งคนจะได้ในชีวิต เรียนกันตั้งแต่ประถมจนสุดยอดที่ปริญญาเอกแล้ว ล้วนมุ่งผลไปที่หน้าที่การงาน ทรัพย์สินเงินทองแทบทั้งสิ้น ถึงจะมีสุขที่เกินจากเงินทองบ้าง มันก็ไม่ใช่สุขล้วนๆ จะต้องมีความทุกข์ไม่มากก็น้อยปนอยู่ทุกวัน. และถ้ามีคำถามต่อว่าแล้วมีวิชาอะไรที่จะให้ความสุขที่แท้จริง คำตอบที่ไม่มีใครปฏิเสธก็คือวิธีการปฏิบัติตามคำสอนในพระพุทธศาสนาที่พระพุทธเจ้าค้นพบด้วยพระองค์เองเมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีก่อน ซึ่งตัวอย่างของบุคคลที่ปฏิบัติแล้วเห็นผลจริงก็มีอยู่มากมาย. ผมเป็นคนหนึ่งที่อยากจะลองปฏิบัติตามทางนี้ดูอย่างน้อยก็สักสองสามวัน ถึงแม้จะไม่ได้ถึงจุดประสงค์อันสูงสุดของวิชาคือปัญญาเห็นแจ้งตามจริง ก็น่าจะได้สติที่อยู่กับปัจจุบัน รู้เท่าทันอารมณ์ เหมาะสมเกื้อกูลแก่หน้าที่การงานทางวัตถุของตัวเองต่อไป และหวังว่าในวันข้างหน้าคงจะมีโอกาสปฏิบัติให้ก้าวหน้าต่อๆไป....”

.  เข้าวัดปฏิบัติธรรมอย่างนี้ไม่กลัวคนเขาว่า “ล้าหลังคร่ำครึ ตกกระแส หรือว่าเป็นคนมีปัญหา” หรือ ?

“....ถึงแม้พระพุทธเจ้าจะสอนไว้เมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีก่อน และบุคคลที่ปฏิบัติแล้วเห็นผลจริงก็มีอยู่มากมายทั้งในอดีต และปัจจุบัน .คนที่มองว่าคนที่ปฏิบัติธรรมมีปัญหา เป็นคนที่มอง ไม่เห็นทุกข์ และเป็นทัศนะที่ไม่ถูกต้อง . ส่วนผมมองว่าการปฏิบัติธรรมตามแนวทางที่ถูกต้องในพระพุทธศาสนาเป็นเป้าหมายสูงสุดที่ควรไปถึง ไม่ได้ล้าสมัยแต่ประการใดครับ....”

. แล้วคุณคิดว่าคุณได้อะไรบ้างกับการมาปฏิบัติธรรมอย่างนี้น่ะ?

“....ถึงแม้ว่าจะปฏิบัติ ไม่ได้ถึงขั้นมีปัญญาเห็นแจ้งตามจริง อย่างน้อยก็จะได้สติที่อยู่กับปัจจุบัน รู้เท่าทันอารมณ์ เหมาะสมเกื้อกูลแก่หน้าที่การงานของตัวเองต่อไป....”