นางสาวธัญรัตน์   ซอสูงเนิน (หญิง) อายุ 27 ปี การศึกษา : ปริญญาตรี วิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
อาชีพ : โปรแกรมเมอร์

 .    คุณนับว่าเป็นคนรุ่นใหม่คือ อายุยังน้อย มีความรู้ความสามารถมีการศึกษาตลอดจนหน้าที่การงานดี...แล้วคุณคิดอย่างไร
ถึงได้มาปฏิบัติธรรมอยู่ในวัดที่อยู่ป่าอยู่ดง  โดยปราศจากเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ แม้กระทั่งไฟฟ้าอย่างนี้ ?


      “...หญิงคิดว่าเราเป็นชาวพุทธย่อมต้องมีธรรมะในใจให้ได้อย่างสม่ำเสมอคิดพูดและทำให้ได้อย่างถูกต้องจะเป็นมงคลชีวิตกับตัวเราเอง การที่หญิงได้เข้ามาปฏิบัติธรรม ณ วัดป่าน้ำโจนนี้        เป็นสิ่งที่ค้นหามาก่อนหน้านี้แล้ว       เรามีศรัทธาที่อยากจะปฏิบัติแต่อาจจะขาด ครูบาอาจารย์ที่จะให้ความรู้ทางธรรมะอย่างถูกต้องตามแนวทางของพระศาสดาของพระพุทธศาสนาของเรา การมีชื่อเสียงของวัดนั้นไม่ได้บ่งชี้ว่าจะเป็นวัดที่ดีตามแนวทางที่สมควรตรงตามคำสอนของพระพุทธเจ้าท่านเสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งว่าจิตใจที่ศรัทธานั้นมาเพื่อปฏิบัติไม่ได้ต้องการสิ่งอำนวยความสะดวกสบายอยู่แล้ว อยู่ที่บ้านในเมืองอยากจะได้อะไรตอนไหนก็ได้แต่ต้องการสิ่งที่หลายคนมองข้ามกันมากกว่าคือความเป็นผู้มีศีล มีธรรมในใจ ซึ่งถ้าเราทุกคนมีสิ่งนี้แล้วไม่ว่าคุณจะอยู่แห่งหนตำบลใด ชาติใดก็ตาม คุณย่อมเป็นผู้ที่อยู่ได้ทุกที่อย่างสงบสุขทั้งกายและจิตใจ...”

                    .  เข้าวัดปฏิบัติธรรมอย่างนี้ไม่กลัวคนเขาว่า “ล้าหลังคร่ำครึ ตกกระแส หรือว่าเป็นคนมีปัญหา” หรือ ?


       “... หญิงไม่กลัวกับพูดของเขาเหล่านั้นเลย เพราะตัวเราย่อมรู้ตัวเราเองดีเป็นที่สุดว่า ณ ขณะนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ ซึ่งสิ่งที่ทำไม่ใช่เรื่องที่ผิดแต่กลับเป็นสิ่งที่เขาเหล่านั้นอาจจะหลงและลืมไปหรือเปล่าใครทำ ใครได้ ไม่ทำแล้วพูด แล้ว ณ วันหนึ่งเขาอาจจะเข้าใจ แต่หญิงเองไม่คิดเลยว่าเราตกกระแสแต่กลับคิดว่าคนที่พูดต่างหากที่เป็นอย่างนั้นแต่ก็ไม่คิดอะไรมากค่ะ ดูที่ตัวเราเองดีที่สุด...”


  . แล้วคุณคิดว่าคุณได้อะไรบ้างกับการมาปฏิบัติธรรมอย่างนี้น่ะ?


        “... หญิงคิดว่าเราได้ในสิ่งที่หลายคนและตัวเราเองคงอยากจะได้ สิ่งที่สำคัญก็คือตัวเราได้อยู่กับตัวเราเอง ได้มองตัวเอง ได้รู้แนวทางในการปฏิบัติที่ถูกที่ควร ซึ่งส่งผลให้ตัวเราเองเป็นผู้มีขันติ อย่างน้อยเมื่อกลับออกไปจากวัด ตัวเราเองก็กลับไปอยู่ในสังคมได้โดยสงบ มีสติมากขึ้น ส่งผลให้ปัญญาเกิดได้ นำไปใช้กับการทำงานชีวิตประจำวัน และเมื่อมีโอกาสได้ทำจะทำให้ได้ ให้ได้ดีที่สุด และมาปฏิบัติธรรมเช่นนี้ต่อไปเรื่อย ๆ เพื่อดำรงพระพุทธศาสนาของเราได้อย่างถูกต้องตามแนวทางตลอดไปค่ะ...”