...มิตรแท้...
          "...ถ้าพวกเรามี "พุทโธ" เป็นสรณะเป็นที่พึ่งที่ระลึกในจิตในใจอยู่เสมอ "พุทโธ" ก็จะเป็น "มิตรแท้" ของเราทั้งเมื่อยังมีชีวิตหรือเมื่อหมดลมหายใจไปแล้วในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ "พุทโธ" ก็จะคอยเบรคคอยเตือนเป็นที่หลบที่พักพิงของเราไม่ให้มันกระเจิดกระเจิงไปตามสิ่งเร้าสิ่งยั่วยุภายนอกต่าง ๆ ...มันจะได้ไม่ทุกข์จนเกินไป...นี่คือสิ่งที่จะแตะต้องได้ทางรูปธรรม ทางกายภาพในการปฏิบัติธรรม...
          ...ต่อเมื่อหมดลมหายใจไปแล้ว...ก็จะไม่มีใครหรอกที่จะติดตามเราไปได้...หากเราไม่ทิ้งมิตรแท้ เพื่อนแท้ คือ "พุทโธ" ...เพื่อนแท้มิตรแท้นี้ก็จะคอยเคียงข้างคอยปกป้องไม่ให้เรา...ว้าเหว่...ไม่ให้เราหวั่นไหวไปกับ "ความหลง" ในรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ จนเกินไป...โอกาสที่เราจะไปสู่ ..."มิติ" ที่ดี ๆ ก็จะมีมากยิ่ง ๆ ขึ้นไปตามกำลังของสติปัญญา ศรัทธา ความเพียร ของใครของมัน...แต่ที่แน่ ๆ เมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ เราจะไม่มีใครเคียงข้างเราได้เลย...ไม่ว่าเราจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตาม...เงินทองส่งแค่โรงพยาบาล ...ลูกหลานญาติพี่น้องก็ส่งแค่ "เมรุ" เท่านั้นแหละ !!!..."

                                                                                        (บางตอนในการบรรยายธรรม โดย ท่านพระอาจารย์อังคาร   อัคคธัมโม ณ  ระเบียงรมณีย์
                                                                                             ตึกภูมิสิริมังคลานุสรณ์ ชั้น 14 โรงพยาบาลจุฬาลงณ์ เมื่อ วันที่ 25 พฤษภาคม 2560
)