บรรยายธรรม ที่ คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เมื่อ...วันศุกร์ ที่  30 มีนาคม 2561
ห้อง MD 420 (ห้องชมรมสานแสงอรุณ)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
กิจกรรมตอนเย็น...ของ วันศุกร์ที่ 30 มีนาคม 2561 ตั้งแต่เวลาประมาณ 17.00 น.
ท่านพระอาจารย์นำสวดมนต์ทำวัตรเย็นบูชา...คุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
อิติปิ โส ภะคะวา, เพราะเหตุอย่างนี้ ๆ พระผู้มีพระภาคเจ้านั้น
อะระหัง, เป็นผู้ไกลจากกิเลส
สัมมาสัมพุทโธ, เป็นผู้ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง
วิชชาจะระณะสัมปันโน, เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ
สุคะโต, เป็นผู้ไปแล้วด้วยดี
โลกะวิทู, เป็นผู้รู้โลกอย่างแจ่มแจ้ง
อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ, เป็นผู้สามารถฝึกบุรุษที่สมควรฝึกได้ อย่างไม่มีใครยิ่งกว่า
สัตถา เทวะมะนุสสานัง, เป็นครูผู้สอนของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย
พุทโธ, เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานด้วยธรรม
ภะคะวาติ. เป็นผู้มีความจำเริญ จำแนกธรรมสั่งสอนสัตว์ ดังนี้.
ผศ.ดร.จันทร์จิรา  วสุนธราวัฒน์
ภาควิชาสรีรวิทยา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์
  มหาวิทยาลัยนเรศวร
ดร.สงกรานต์   เชื้อครุฑ
ภาควิชาจุลชีววิทยาและปรสิตวิทยา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ 
มหาวิทยาลัยนเรศวร
ดร.อภินันท์   ลิ้มมงคล 
ภาควิชาชีวเคมี
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์  
มหาวิทยาลัยนเรศวร
ดร.พลายแก้ว   ไชยเบญจวงศ์
ภาควิชาจุลชีววิทยาและปรสิตวิทยา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์
   มหาวิทยาลัยนเรศวร
ทพญ.ดร.จิตติมา พุ่มกลิ่น
หัวหน้าสาขาทันตกรรมบดเคี้ยว  คณะทันตแพทยศาสตร์  มหาวิทยลัยนเรศวร
อาจารย์สุภัค  ฟักเงิน
อาจารย์วิชาเคมี
ร.ร. เฉลิมขวัญสตรี พิษณุโลก
ผศ.ดร.พวงเพชร   วารี
ภาคจุลชีววิทยาและปรสิตวิทยา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์
มหาวิทยาลัยนเรศวร
ผศ.ดร.วิลาวัณย์    ภูมิดอนมิ่ง
ภาควิชาจุลชีววิทยาและปรสิตวิทยา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์
   มหาวิทยาลัยนเรศวร 
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
สวากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม, พระธรรม เป็นสิ่งที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ดีแล้ว

สันทิฏฐิโก, เป็นสิ่งที่ผู้ศึกษาและปฏิบัติ พึงเห็นได้ด้วยตนเอง
อะกาลิโก, เป็นสิ่งที่ปฏิบัติได้ และให้ผลได้ไม่จำกัดกาล
เอหิปัสสิโก, เป็นสิ่งที่ควรกล่าวกับผู้อื่นว่า ท่านจงมาดูเถิด
โอปะนะยิโก,
เป็นสิ่งที่ควรน้อมเข้ามาใส่ตัว
ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหี ติ. เป็นสิ่งที่ผู้รู้ก็รู้ได้เฉพาะตน ดังนี้.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, สงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า หมู่ใด ปฏิบัติดีแล้ว
อุชุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, สงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า หมู่ใด ปฏิบัติตรงแล้ว
ญายปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, สงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า หมู่ใด ปฏิบัติเพื่อรู้ธรรมเป็นเครื่องออกจากทุกข์แล้ว
สามีจิปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, สงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า หมู่ใด ปฏิบัติสมควรแล้ว
ยะทิทัง, ได้แก่บุคคลเหล่านี้ คือ
จัตตาริ ปุริสะยุคานิ อัฏฐะ ปุริสะปุคคะลา, คู่แห่งบุรุษ ๔ คู่ นับเรียงตัวบุรุษ ได้ ๘ บุรุษ
เอสะ ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, นั่นแหละ สงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า
อาหุเนยโย, เป็นสงฆ์ควรแก่สักการะที่เขานำมาบูชา
ปาหุเนยโย, เป็นสงฆ์ควรแก่สักการะที่เขาจัดไว้ต้อนรับ
ทักขิเณยโย, เป็นผู้ควรรับทักษิณาทาน
อัญชะลีกะระณีโย, เป็นผู้ที่บุคคลทั่วไปควรทำอัญชลี
อะนุตตะรัง ปุญญักเขตตัง โลกัสสาติ. เป็นเนื้อนาบุญของโลก ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ดังนี้.
หลังจากนั้น...ท่านพระอาจารย์อังคาร   อัคคธัมโม เมตตานำนั่งเจริญสมาธิภาวนา
ผศ.ดร.วิลาวัณย์    ภูมิดอนมิ่ง
ภาควิชาจุลชีววิทยาและปรสิตวิทยา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์
   มหาวิทยาลัยนเรศวร 
ผศ.ดร.จันทร์จิรา  วสุนธราวัฒน์
ภาควิชาสรีรวิทยา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์
  มหาวิทยาลัยนเรศวร
คุณณัฐชา  ฮุนพานิช
เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
"นัตถิ สันติ มัง สุขัง...สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบไม่มี"
ฟังธรรม - สนทนาธรรม กับท่านพระอาจารย์
ดร.อภินันท์   ลิ้มมงคล 
ภาควิชาชีวเคมี
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์  
มหาวิทยาลัยนเรศวร
ทพญ.ดร.จิตติมา พุ่มกลิ่น
หัวหน้าสาขาทันตกรรมบดเคี้ยว  คณะทันตแพทยศาสตร์  มหาวิทยลัยนเรศวร
คุณจิรัฏฐ์   โตสิบพนม
นิสิตแพทย์ชั้นปีที่ 5
มหาวิทยาลัยนเรศวร
"ตั้งใจฟังธรรม"

     

   "...เราอยู่ในโซนนี้ของดาวเคราะห์ดวงนี้ เราปฏิเสธ "กลางวัน" หรือ "กลางคืน" ไม่ได้หรอก...พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้ไปบังคับสรรพสิ่ง แต่สอนให้รู้ตามเป็นจริงในความไม่ "เสถียร" ไม่จีรังยั่งยืนของสรรพสิ่ง...แล้วพยายามบอกสอนให้รู้จักผลิต "ปัญญา" ทุกอย่างตามกำลังความสามารถเพื่อที่จะอยู่ร่วมกับมันให้ได้ในขณะที่ยังจำเป็นที่จะต้องอยู่...หากมี "ปัญญาอย่างยิ่ง" ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องอยู่กับมัน...อย่างพระพุทธเจ้าหรือพระอรหันต์สาวกท่าน ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องอยู่ เนื่องเพราะท่านมีปัญญาอย่างยิ่งที่รู้แจ้งเห็นจริงตามเป็นจริง ในสรรพสิ่งตามสมมุติบัญญัติทั้งหลายทั้งปวง....หากแต่ปัญญาของพวกเรา ๆ ท่าน ๆ ยังไม่ถึงขนาดนั้น...แต่ก็ต้องพยายามผลิตขึ้นมาให้สามารถอยู่ร่วมกับสภาพแวดล้อมตามเป็นจริงให้ได้อย่างมีความสุขตามอัตถภาพซะก่อน...อย่าง "กลางคืน" มันมืดก็พยายามคิดที่จะหาแสงสว่างมาใช้ให้บรรเทาความยากลำบากกับความมืดมิด...แต่โบราณมาก็หา...ขี้ไต้...เทียนไข...ไฟฉาย... จนวิวัฒนาการก้าวหน้า ปัญญามี...ก็ถึงได้มี "ไฟฟ้า" ใช้นี่แหละ...เพราะเราไม่สามารถ "ปฏิเสธ" กลางคืนได้...ส่วน "กลางวัน" มันสว่าง แต่มันก็มากับความร้อน...ก็ต้องหาที่อยู่ที่มีที่มุงที่บัง...มันร้อนมันอ้าวในที่มุงที่บังก็หา "พัดมือถือ"..."พัดลมไฟฟ้า" ...ต่อมาก็ "แอร์" ตามกำลัง "สติปัญญา" ตามยุคตามสมัย...ตามบุญบารมีของใครของมัน...เพื่อที่จะอยู่กับสภาพแวดล้อมตามเป็นจริงแบบนี้ให้ได้...ฉันใดก็ฉันนั้น ในเมื่อกลางวันกลางคืนมี...ทำไมสิ่งดีสิ่งเลว...คนดีคนเลวจะมีไม่ได้เล่า !!! ...แล้วจะทำยังไง ? ถึงจะสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุขตามอัตถภาพล่ะ...พระพุทธเจ้าท่านก็สอนให้รู้จัก "ทำจิตทำใจ" ไง !!!..."ตา" ผ่าน "รูป" ให้เฉย ๆ "หู" ก็ผ่าน "เสียง" ให้เฉย ๆ แต่ความรู้สึกมันเกิดขึ้นที่จิตที่ใจนี่แหละ...เหมือน TV หรือ มือถือของเรา มันก็แค่รับสัญญาณเรื่องราวต่าง ๆ ทั้งภาพทั้งเสียงให้ ผ่านมาถึงเราเท่านั้นแหละ...แต่ความรู้สึกชอบไม่ชอบ รักชัง หัวเราะ ร้องไห้...เกิดขึ้นที่เรานี่ ไม่ได้เกิดขึ้นที่มัน...ท่านจึงสอนให้ดูที่ "จิต" ที่ "ใจ" แก้ไขที่จิตที่ใจ ...ทำที่จิตที่ใจ นี่...คนตายแล้วใครจะมาด่าหรือมาสรรเสริญมันก็ไม่ตื่นเต้นหรือเดือดร้อนวุ่นวายหรอก...มันจะเดือดร้อนก็ตอนมี "ชีวิตจิตใจ" นี่แหละ...ด้วยเหตุนี้เราถึงต้องมา "ภาวนา" เพื่อสร้าง "สติ" ให้เข้มแข็ง จิตใจนี้มันจะได้ "เจริญ" ขึ้น...มาปฏิบัติธรรมเพื่อให้จิตใจนี้มัน "พอดี"ไม่โดดไปติด "รัก" หรือ "ชัง"..."อดีต" หรือ "อนาคต"...หาก "สติ" เข้มแข็ง "จิตใจ" นี้ก็จะมีกำลัง...จิตใจมีกำลัง กระบวนการคิดวิเคราะห์ก็จะมีคุณภาพ...กระบวนการคิดวิเคราะห์มีคุณภาพก็จะสามารถผลิตปัญญาที่มีคุณภาพให้ได้... ปัญญาที่มีคุณภาพเท่านั้น ถึงจะสามารถเป็น "ภูมิคุ้มกันจิตใจ" นี้ไม่ให้เศร้าหมองจากสิ่งเร้าที่ผ่านทาง ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ได้...
                ด้วยคุณภาพนี้...ต่อเมื่อ...มองคนอื่นก็จะมองในมุมที่ว่า...เขาต้องการความช่วยเหลือมั๊ย !!!...ซึ่งเราพร้อมที่จะช่วยเหลืออยู่แล้ว...แต่ก็ต้องดูว่าเรามีศักยภาพพอที่จะช่วยได้มากน้อย แค่ไหน ? อย่างไร ?... "เมตตาเกินขอบเขตก็เป็นเหตุแห่งทุกข์"...ความผิดพลาดของคนอื่น คือ บทเรียนของเราที่จะไม่ทำตาม...แต่เราไม่มีหน้าที่ที่จะไปเหยียบย่ำซ้ำเติม...ไม่อยู่ในวิสัยจะบอกสอนก็ไม่คิดที่จะไปละเมิด...ความสำเร็จ ความเจริญรุ่งเรืองของคนอื่นก็ไม่คิดที่จะอิจฉาริษยา...หากแต่น้อมนำมาเป็นตัวอย่างที่จะดำเนินตามต่อไป  สรุปแล้วการเข้ามาสู่ "ศาสนาพุทธ" นี้...ก็เพื่อที่จะมาเรียนรู้ แก้ไข เปลี่ยนแปลง ปรับปรุง...หรือมาบริหารจัดการกับ "ความรู้สึกนึกคิด"ของเราเอง...เพื่อที่จะอยู่ร่วมกับสภาวะแวดล้อมตามเป็นจริงทั้งสถานที่และบุคคลให้ได้อย่างมีความสุขตามอัตภาพในขณะที่ยังมีชีวิต... ยังติดยังข้องอยู่ ถึงจะยังไม่หลุดไม่พ้น...ก็ให้ย่น "ภพ" ย่น "ชาติ" เข้ามาบ้างก็ยังดี..."

                                                                                                           (บางตอนในการบรรยายธรรม โดย...ท่านพระอาจารย์อังคาร   อัคคธัมโม)

"ร่าเริงในธรรม"
ท่านพระอาจารย์อนุโมทนาให้พรแก่ญาติโยม
อะภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง
ธรรมะ 4 ประการ คือ
อายุ วรรณะ สุข พละ ย่อมเจริญแก่บุคคลผู้นบไหว้ อ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่เป็นนิตย์.
* * * * * * * * * * * * * ** * * * * * ** * * * * * ** * * * * * **
ขออนุโมทนาบุญในกุศลจิตกับทุก ๆ ท่าน ด้วยค่ะ ขอให้เจริญรุ่งเรืองทั้งทางโลกและทางธรรมยิ่ง ๆ ขึ้นไปนะคะ

...อนุโมทนาบุญร่วมกันใหม่
...  ห้อง MD 420 (ห้องชมรมสานแสงอรุณ)นะคะ
*
* * * * *
* * * * * * * ** * * * * * ** * * * * * ** * * * * * **