นางสาวศิริพร   เลาไพศาลวนิชศิริ   (หมวย  อายุ   :  37  ปี  การศึกษา  :  ปริญญาตรี  คณะเภสัชศาสตร์  มหาวิทยาลัยมหิดล  
                   ปริญญาโท  คณะเภสัชศาสตร์  มหาวิทยาลัยมหิดล   อาชีพ   ธุรกิจส่วนตัว
คุณนับว่าเป็นคนรุ่นใหม่คือ อายุยังน้อย มีความรู้ความสามารถมีการศึกษาตลอดจนหน้าที่การงานดี...แล้วคุณคิดอย่างไร
ถึงได้มาปฏิบัติธรรมอยู่ในวัดที่อยู่ป่าอยู่ดง  โดยปราศจากเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ แม้กระทั่งไฟฟ้าอย่างนี้ ?

        “...เพราะคิดว่าวัดที่อยู่ป่า  พระสงฆ์ที่จำพรรษาอยู่ป่า  น่าจะมีแนวทางตลอดจนคำสอนที่แตกต่าง  หรือให้มุมมองที่แตกต่างจากวัดในเมือง...นอกจากนี้บรรยากาศที่เงียบสงบ  มีความเป็นธรรมชาติ  น่าจะทำให้การปฏิบัติเป็นไปอย่างสงบ  และทำให้สามารถเข้าถึงการปฏิบัติได้มากขึ้น สิ่งยั่วยุต่าง ๆ ไม่มี...”
.   เข้าวัดปฏิบัติธรรมอย่างนี้ไม่กลัวคนเขาว่า “ล้าหลังคร่ำครึ ตกกระแส หรือว่าเป็นคนมีปัญหา” หรือ ?
         “...ไม่คิด  เพราะพระธรรม  หรือการปฏิบัติมิใช่แฟชั่น  หรือมีกาลเวลากำกับ  และมิใช่การหลบปัญหา   แต่เป็นการปฏิบัติเพื่อดูจิต  ฝึกจิตใจให้พร้อมต่อกิเลสที่มนุษย์สังคมต้องพบ...เป็นการเตรียมพร้อมจิตใจให้เคยชินกับความสงบนิ่ง   เรียบง่ายและถูกต้อง...”
แล้วคุณคิดว่าคุณได้อะไรบ้างกับการมาปฏิบัติธรรมอย่างนี้น่ะ?
          “...ได้ความสงบ  เรียบง่าย  อ่อนโยน  มิตรภาพ  และการมีสติในการคิด  พูด  กระทำ...”