นายภาคภูมิ    รชตะธราดล  (เบนซ์)  อายุ  :  25 ปี  การศึกษา  :  ปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ  สาขาการเงินการธนาคารมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ 
             อาชีพ  :  พนักงานบริษัท (เจ้าหน้าที่ฝ่ายสินเชื่อ ธนาคารกรุงเทพ สำนักงานใหญ่)
คุณนับว่าเป็นคนรุ่นใหม่คือ อายุยังน้อย มีความรู้ความสามารถมีการศึกษาตลอดจนหน้าที่การงานดี...แล้วคุณคิดอย่างไร
ถึงได้มาปฏิบัติธรรมอยู่ในวัดที่อยู่ป่าอยู่ดง  โดยปราศจากเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ แม้กระทั่งไฟฟ้าอย่างนี้ ?

            “...การอยู่ในเมือง   ทำอะไรแบบเดิม  ๆ  ทำให้รู้สึกเคยชิน  พอมาอยู่ป่าในสถานที่ใหม่ ๆ  ...มีการปฏิบัติธรรม  มีข้อวัตรต่าง  ๆ  ทำให้ได้ฝึกตนเอง  ได้เข้าใจธรรมะมากขึ้น  อีกทั้งการมาอยู่แบบนี้ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย  ได้พักผ่อน  รู้สึกโปร่ง .. สบาย...”
. เข้าวัดปฏิบัติธรรมอย่างนี้ไม่กลัวคนเขาว่า “ล้าหลังคร่ำครึ ตกกระแส หรือว่าเป็นคนมีปัญหา” หรือ ?
            “...การเข้าวัดเป็นการฝึกตนเอง  ทำให้พัฒนาตนเอง  ทั้งยังช่วยให้เข้าใจในหลักธรรมซึ่งสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้  เช่น ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  มีน้ำใจ  รู้จักให้อภัย รู้จักคิดอย่างมีเหตุผล  ซึ่งทำให้อยู่ร่วมกับผู้อื่นได้ง่ายขึ้น  เข้าใจผู้อื่นและตนเอง  ทำให้คนนรอบข้างรู้สึกสบายใจ  สามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้...”
. แล้วคุณคิดว่าคุณได้อะไรบ้างกับการมาปฏิบัติธรรมอย่างนี้น่ะ?
            “...การมาปฏิบัติธรรม  ทำให้มีความเป็นระเบียบ  มีวินัยในตนเอง รู้จักการให้  การอยู่ร่วมกันอย่างเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  และยังได้ขัดเกลาจิตใจ  เข้าใจในหลักธรรมคำสอนที่ถูกต้อง   มีความเข้าใจในเหตุและผล  มีกำลังใจในการทำความดีและปฏิบัติธรรม...”