นางสาวอมรศิลป์   สมใจ (อุ๋ย) อายุ 28 ปี การศึกษา : ปริญญาตรี คอมพิวเตอร์ สถาบันราชภัฎสวนดุสิต กำลังศึกษา คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง อาชีพ : พนักงานบริษัท


.    คุณนับว่าเป็นคนรุ่นใหม่คือ อายุยังน้อย มีความรู้ความสามารถมีการศึกษาตลอดจนหน้าที่การงานดี...แล้วคุณคิดอย่างไร
ถึงได้มาปฏิบัติธรรมอยู่ในวัดที่อยู่ป่าอยู่ดง  โดยปราศจากเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ แม้กระทั่งไฟฟ้าอย่างนี้ ?


“... อุ๋ยเพิ่งเริ่มรู้จักการภาวนา แต่ไม่ทราบว่าการไปในที่ ที่ภาวนาที่มีชื่อเสียง และมีเครื่องอำนวยความสะดวก จะเป็นอย่างไร แต่รู้อย่างเดียวว่าใจมันตอบว่าไม่เคยอยากไปในที่เหล่านั้นเลย แต่เหตุผลที่อุ๋ยคิด และเลือกมาปฏิบัติที่วัดป่าแห่งนี้ เพราะอุ๋ยมีคำตอบให้กับคำถามของตัวเองแล้ว...”


. เข้าวัดปฏิบัติธรรมอย่างนี้ไม่กลัวคนเขาว่า “ล้าหลังคร่ำครึ ตกกระแส หรือว่าเป็นคนมีปัญหา” หรือ ?


“... ไม่เคยรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ล้าหลังเลย กลับรู้สึกว่าทำไมเราถึงได้รู้ และสัมผัสสิ่งเหล่านี้ช้าจัง เพราะที่ได้จากตรงนี้ คนล้าหลังเท่านั้นล่ะที่ไม่รู้...”


. แล้วคุณคิดว่าคุณได้อะไรบ้างกับการมาปฏิบัติธรรมอย่างนี้น่ะ?


“... ได้รู้จักตัวเอง มองตัวเองเป็น ซึ่งก่อนหน้านี้ยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา ไม่รู้จักตัวเองเลย ได้การคิดที่ง่ายขึ้น ได้คุณค่าในตัวเอง หรือพูดง่าย ๆ ว่าเจอตัวเองซะที...”